Paraguai arriti një rezultat historik, duke eleminuar Gjermaninë nga Kupa e Botës. Trajneri i ekipit amerikano-jugor ka mbajtur një fjalim emocionues pas përfundimit të ndeshjes. Ai u ka treguar ka gazetarëve se si e ka motivuar ekipin e tij. Alfaro u ka kujtuar lojtarëve origjinën e tyre. U ka kujtuar sakrificat që prindërit kanë bërë për fëmijët e tyre, duke sfiduar varfërinë vetëm për t’i parë në fushën e futbollit.
“Gjithmonë u thoja atyre se rivalët që kishim përballë, me gjithë respektin e duhur, ishin stërvitur në akademitë më të mira në Europë. Ne, nga ana tjetër, vijmë nga toka e kuqe. Fanella jonë mban ngjyrat e asaj toke ku shumë filluan të luanin zbathur.
Ne vijmë nga sakrifica e prindërve që bëjnë gjithçka që është e mundur që fëmijët e tyre të stërviten, të cilët shpesh mbeten pa gjëra dhe luftojnë për të siguruar jetesën në mënyrë që t’u japin atyre mundësinë për të përmbushur një ëndërr. Sepse, cili prind nuk dëshiron ta shohë fëmijën e tij të arrijë ëndrrat e tij? Ata e bëjnë këtë me përpjekje, me sakrifica, me privime dhe, shumë herë, në heshtje. Ky është vendi nga vijmë ne.
Kjo nuk do të thotë që fituam sepse vijmë nga toka e kuqe, as që ata humbën sepse u formuan në një kontekst tjetër. Aspak. Edhe ne do të dëshironim të mbështeteshim në burimet, infrastrukturën dhe nivelin e zhvillimit që kanë. Nuk është rastësi që ata mbajnë katër yje në stemën e tyre.
Por unë kurrë nuk do ta mohoj origjinën time, sepse ato janë ato që na përcaktojnë si njerëz dhe si ekip kombëtar. Atje qëndron thelbi i gjithçkaje. Nëse do të më duhej ta shpjegoja këtë fitore, do ta bëja në atë mënyrë.
Ka qenë një demonstrim absolut i dashurisë për veten dhe bindjes. Një përzierje gjaku, sakrifice dhe utopie që bëri të mundur atë që dukej e pamundur. Pa asnjë dyshim, kjo është fitorja më e rëndësishme e karrierës sime si trajner.
Kjo është arsyeja pse i falënderova lojtarët. Faleminderit që më dhuruat një natë të paharrueshme. Pati një moment kur qëndrova duke parë stadiumin, sepse sytë dhe shqisat e mia nuk ishin të mjaftueshme për të kuptuar gjithçka që po përjetoja: atmosferën, ndjenjën dhe dashurinë e madhe që kjo skuadër tregoi për ekipin kombëtar.
Për mua, pa asnjë dyshim, ka qenë fitorja më e madhe e jetës sime. Dhe shpresoj se do të jetë vetëm e para nga shumë të tjera”, ka thënë Gustavo Alfaro./Sport Ekspres/